עבל ברצה

Born in 1997 in Jerusalem, Abel Barcza moved to Hungary at the age of two, where he lived until returning to Israel with his family at fifteen. He graduated with a BA in Screen-Based Arts from Bezalel Academy of Arts and Design (2024), and his graduation film was selected for the international CILECT student film competition.

During his studies, Barcza co-produced, curated, and presented four events under the title Rega Cut, in collaboration with artist Avishag Namdari. This series featured screenings of short films by emerging artists in both Israel and Hungary. In 2025, he worked as a location sound recordist for a video project by Muslala, which represented Jerusalem at the Seoul Biennale of Architecture and Urbanism in South Korea. That same year, he participated in a residency program run by Kol HaOt, an arts organization based in Jerusalem. He currently works as a videographer at the Israeli Knesset Channel, documenting committee sessions, plenary debates, and studio broadcasts - all while continuing to create video works, oil paintings, and music.

​

Barcza’s work revolves around the experience of immigrating to Israel with his family in 2012, and their ongoing efforts - like those of many immigrants - to integrate into a new society. The instinct to adapt and assimilate often clashes with the desire to preserve elements of one’s native culture and identity. This tension persists across generations, shaping the complex reality of belonging.

​

In his painting, Barcza expresses the initial shock of encountering a new environment - a gaze searching for something familiar, yet finding nothing it recognizes. Even the blue of the sky appears foreign, brighter than in his country of origin. The Jerusalem stone that clads the city’s buildings dazzles and overwhelms those seeing it for the first time. Through video projections layered over the painting, he attempts to reimagine, color, and connect the unfamiliar space with hues drawn from memory - an act of re-inhabiting the unknown.

ولد في عام 1997 في القدس. انتقل إلى المجر في سن الثانية، ونشأ هناك حتى سن 15، عندما عاد مع عائلته إلى البلاد. أكمل دراسته الجامعية في قسم فنون الشاشة في بتسالئيل (2024). شارك فيلم تخرجه في مسابقة CILECT الدولية لأفلام الطلاب.

خلال دراسته، أنتج بارتسا وقيّم وعرض، بالتعاون مع الفنانة أفيشاج نامداري، أربعة أحداث تحت عنوان "رغع كاط" (لحظة قطع)، وهي سلسلة عروض لأفلام قصيرة لفنانين شباب في البلاد والمجر. في عام 2025، عمل كمسجل صوت في الموقع في مشروع فيديو لـ "موسلالا"، الذي مثّل مدينة القدس في بينالي العمارة والعمران في سيئول بكوريا. بالإضافة إلى ذلك، شارك هذا العام في برنامج إقامة فنية من قبل منظمة "كول هأوت" (صوت الحرف) التي تعمل في القدس. يعمل حالياً في قناة الكنيست كمصور لجان، وهيئة عامة، واستوديو، ويواصل إنشاء أعمال فيديو ولوحات زيتية وموسيقى.

​

يتناول أبيل بارتسا في عمله تجربة الهجرة إلى البلاد مع عائلته في عام 2012 وجهودهم المستمرة، مثل العديد من المهاجرين، للاندماج في المجتمع الذي هاجروا إليه. تتصادم الغريزة التي تدفع المهاجرين للتكيف مع مجتمع غريب والاندماج فيه أحياناً مع الرغبة في الحفاظ على جزء من الهوية والثقافة التي نشأوا فيها. الاندماج عملية بطيئة والتوتر بينها وبين محاولة الحفاظ على الهوية والثقافة التي أتوا منها يرافق العديد من المهاجرين لعدة أجيال.

​

يعبّر بارتسا في اللوحة عن الصدمة الأولية من اللقاء مع البيئة الجديدة :  "العين تبحث عن شيء تتمسك به ولكنها لا تجد منظراً مألوفاً لها". حتى زرقة السماء غريبة، وأكثر إشراقاً مما كانت عليه في بلده الأصلي، والحجر المقدسي الذي يغلّف مباني المدينة يبهج ويُدوّخ من ينظر إليه لأول مرة. بمساعدة الفيديو المسلط على اللوحة، يحاول تغيير وربط وتلوين المساحة الجديدة بألوان أكثر ألفة.

נולד ב-1997 בירושלים. בגיל שנתיים עבר להונגריה,  ושם גדל עד גיל 15, כאשר חזר עם משפחתו לארץ. סיים את לימודי התואר הראשון במחלקה לאמנויות המסך בבצלאל (2024). סרט הגמר שלו השתתף בתחרות סרטי הסטודנטים הבינלאומית CILECT.

במהלך לימודיו, ברצה הפיק, אצר והציג יחד עם האמנית אבישג נמדארי ארבעה אירועים תחת הכותרת ״רגע קאט", סדרת הקרנות סרטים קצרים של אמנים צעירים בארץ ובהונגריה. בשנת 2025 עבד כמקליט שטח בפרויקט וידאו של "מוסללה", שייצג את העיר ירושלים בביאנלה לארכיטקטורה ואורבניזם בסיאול, קוריאה. בנוסף, השתתף השנה בתוכנית רזידנסי מטעם ארגון קול האות הפועל בירושלים. כיום עובד בערוץ הכנסת כצלם ועדות, מליאה ואולפן, וממשיך ליצור עבודות וידאו, ציורי שמן, ומוזיקה.

עבל ברצה עוסק בעבודתו בחווית ההגירה לארץ עם משפחתו בשנת 2012 ובמאמציהם המתמשכים, כמו אלה של מהגרים רבים, להשתלב בחברה שאליה היגרו. האינסטינקט שדוחף מהגרים להסתגל לחברה זרה ולהשתלב בה מתנגש לעיתים עם הרצון לשמר חלק מהזהות והתרבות שבתוכן הם צמחו. ההשתלבות היא תהליך איטי והמתח בינה לבין הניסיון לשמר את הזהות והתרבות שממנה באו מלווה מהגרים רבים לאורך מספר דורות.

​

ברצה מבטא בציור את ההלם הראשוני מהמפגש עם הסביבה החדשה: המבט מחפש משהו להיאחז בו אך לא מוצא מראה שמוכר לו. אפילו התכלת של השמים זרה, בהירה יותר מאשר במדינת המוצא שלו, והאבן הירושלמית שעוטפת את בנייני העיר מסנוורת ומסחררת את מי שמתבונן בה לראשונה. בעזרת הוידאו המוקרן על הציור הוא מנסה לשנות, לחבר ולצבוע את המרחב החדש בצבעים מוכרים יותר.